Nooit meer terug bij af

Dit weekeinde was ik voor even terug op een plek die me zeer dierbaar is. Het was onvoorzien en om niet heel fijne redenen. Ik wandelde door straten waar ik meer dan tien jaar geleden voor het laatst had gelopen en verbleef in een huis dat net zo turquoise was als die eerste keer; als het even kan waren er alleen nog maar meer turquoise vazen, glazen, borden, mokken, kussentjes en dekentjes bijgekomen. En stof.eva in raam

Iedereen weet dat er niet alleen maar leuke dingen gebeuren in het leven. Iedereen hoopt tegen beter weten in dat die vervelende dingen hem of haar en hun naasten niet overkomen. Of in ieder geval niet al te vaak.

Het meest bevreemdende van dit weerzien was misschien nog wel hoe de afstand in tijd en plaats plots leek op te lossen. Ik stond op het balkon (dat er tien jaar geleden nog niet was) en het kon zomaar het jaar 2000 zijn, toen ik voor het eerst iets had gedaan wat me vrijmaakte van waar ik vandaan kwam en wat me heel volwassen deed voelen.

Nu ja, dat dacht ik tenminste allemaal.

Zelfs al gebeurde het hier niet mij, maar een heel goede vriendin… ik hou niet van de term ‘terug bij af.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.