Onbestemd

Ik wilde graag weer eens wat schrijven voor mijn blog. Het is immers een universele waarheid dat wie schrijft die blijft en zeker op het internet. Ik had allerlei onderwerpen verzameld, op verschillende plekken aantekeningen gemaakt, halve conversaties opgevangen of me herinnerd (‘Ge zijt schoon’, zei de Belgische jongen. We liepen op een landweg midden in de Provence. Er was een sterrenhemel boven ons. ‘Ja, ik heb me gewassen,’ antwoordde ik.)  Er was zelfs al een begin met een vleugje nostalgie: ‘Twee pleintjes moest ik oversteken voor ik op het schoolplein stond.’

Daar bleef het bij. 

Ik zit op mijn zolderkamer. Bob Dylan zingt ‘Tangled up in Blue’ en zo voel ik me ook een beetje. De regen tikt niet op het raam, hij slaat er in golven tegenaan. Vanochtend bleef ik twee uur lang in bed liggen lezen, net zo lang tot ik mijn boek uit had.

Ik moet eens stoppen met de neiging overal een mooi einde aan te willen breien.

 

4 thoughts on “Onbestemd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.